خدايا! مرا به ابتذال آرامش و خوش بختي مكشان. اضطراب هاي بزرگ، غم هاي ارجمند و حيرت هاي عظيم به روحم عطا كن. لذت ها را به بندگان حقيرت بخش و درد هاي عزيز به جانم ريز.
خدايا! به مذهبي هاي ما بفهمان كه آدم از خاك است. بگو كه يك پديده ي مادي نيز به همان اندازه خدا را معني مي كند كه يك پديده ي غيبي؛ در دنيا همان اندازه خدا وجود دارد كه در آخرت.
و"مذهب، اگر پيش از مرگ به كار نيايد، پس از مرگ نيز به هيچ كار نخواهد آمد."
+
نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم خرداد 1386ساعت 15:12  توسط تارا
|