... آری، جای دارد که دنیا بر ما بخندد که ما مظاهر ذلت و زبونی، بر حسین و زینب مظاهر حیات و عزت می گرییم و این یک ستم دیگر تاریخ است که ما زبونان، عزادار و سوگوار آن عزیزان باشیم.

   خدایا! این باز چه مظلومیتی است بر خاندان حسین؟

   اکنون شهیدان کارشان را به پایان رسانده اند و ما شام غریبان می گیریم و پایانش را اعلام می کنیم.

   و می بینی چگونه در جامه ی گریستن بر حسین و عشق به حسین، با یزید هم دست و هم دستانیم؟

   چه هوشیارانه دگرگون کرده اند پیام حسین را و یاران بزرگ و عزیز و جاودانش را؛ پیامی که خطاب به همه ی انسان هاست.